Bersiva kurt
Îmtîhana teorîk bi donzdeh zimanan tê pêşkêşkirin: almanî, îngilîzî, fransî, yûnanî, îtalî, xirwatî, polonî, portekîzî, romanî, rûsî, spanî û tirkî. Dersên teoriyê bi xwe bi almanî têne dayîn. Îmtîhana pratîk jî bi almanî diqewime.
Ji bo gelek kesan ev pirs biryarê dide ka ew bi giştî ehlîyetê digirin an na — û gelek caran şaş tê bersivandin. Ku mirov neçar be îmtîhanê bi almanî bide şaşfêmkirinek e.
Donzdeh ziman
- Almanî, îngilîzî, fransî
- Yûnanî, îtalî, xirwatî
- Polonî, portekîzî, romanî
- Rûsî, spanî, tirkî
Tu zimanî dema tomarkirina îmtîhanê hildibijêrî. Pirs heman in, tenê wergerandî — û peyvên teknîkî bi zimanê îmtîhanê carinan ji yên almanî kêmtir nas in, heke te ders bi almanî bihîstibin.
Heke zimanê te tê de tune be
Wê demê îngilîzî ji bo piraniyê rêya karîger e. Em di ofîsê de bi almanî, îngilîzî, tirkî û kurdî diaxivin — ango şêwir, şirove û kaxez bi yek ji van çaran diqewimin, tevî ku tu îmtîhanê bi zimanekî din bidî.
Ders bi almanî dimînin
Dersên teoriyê bi almanî têne dayîn. Heke tiştek ne zelal bimîne, bipirse — em ê wê piştre dîsa bi tirkî, kurdî an îngilîzî bi te re derbas bikin.
Û îmtîhana pratîk?
Ew bi almanî diqewime. Di pratîkê de ew ji ya ku xuya dike kêmtir dijwar e: peyv çend rêbernameyên hindik in — bizivire, rasterast, raweste, vegere — û tu di dersên xwe de bi sedan caran di wan re derbas dibî. Heke tu rêbernameyekê fêm nekî, bipirse; ev destûrdayî ye û wek şaşî nayê hesibandin.
Heke ehlîyeteke te ya biyanî hebe û tu tenê wê biguherînî, ka îmtîhanek bi giştî hewce ye bi welatê ku ew derxistiye ve girêdayî ye.